Skoki dookoła świata - Japonia

by - 3:23 PM


Zapraszamy Was na kolejną odsłonę znanego już na naszym portalu cyklu "Skoki dookoła świata". Dziś nieco bardziej przybliżymy historię tej dyscypliny w Japonii oraz sprawdzimy jak skoki narciarskie mają się tam obecnie. 

Jak powszechnie wiadomo skoki narciarskie narodziły się na północy Europy, a dokładnie w Norwegi. Pierwszą styczność z narciarstwem w Kraju Kwitnącej Wiśni można datować na 1911 rok, kiedy to na wyspie Hokkaido przeprowadzono pierwszy kurs narciarstwa. Jedną z lekcji była nauka skoków na nartach, która cieszyła się już dużą popularnością w Europie. Azjatom również spodobała się ta dyscyplina, w wyniku czego już kilka lat później zaczęły powstawać tam liczne skocznie.
W 1923 roku w mieście Otaru zorganizowano pierwsze w historii krajowe mistrzostwa w narciarstwie, wśród których znalazł się także konkurs skoków narciarskich. 

Przez kolejnych kilka lat Japonia zmagała się z licznymi przeciwnościami losu. Najpierw w wyniku trzęsienia ziemi zdecydowano o wycofaniu japońskich sportowców ze wszystkich imprez międzynarodowych, przez co podczas igrzysk olimpijskich w 1924 roku nie zadebiutował żaden japoński skoczek. Prócz tego azjatycki sprzęt i technologia znacząco różniły się na niekorzyść od tych prezentowanych w Europie.

"Odwilż" nastąpiła w 1932 roku, kiedy to do Lake Placid wybrało się czterech japońskich skoczków, z których jeden - Goro Adachi - zajął w konkursie ósme miejsce. W 1938 roku zawodnicy Kraju Kwitnącej Wiśni zadebiutowali w mistrzostwach świata w Lahti. Wówczas Masaji Iguro zajął dziesiąte, a Tomicio Kichuchi dwunaste miejsce. 

Igrzyska olimpijskie w 1940 roku miały odbyć się w Sapporo, a gospodarze upatrywali w nich swoje ogromne szanse na zaistnienie na podium. Ich plany jednak pokrzyżowała II wojna światowa. 
Po wojnie, Japonia, jako państwo pokonane, nie mogła wystawić swoich przedstawicieli na igrzyska w Sankt Moritz, a do rywalizacji wróciła dopiero w 1952 roku w Oslo. Przez długi długi czas Japończycy nie mogli poradzić sobie z istniejącym kryzysem i przez kilkanaście lat nie potrafili włączyć się do rywalizacji o najwyższe lokaty. 

Przedstawiciele Azji wzięli udział już w pierwszym konkursie zorganizowanym w ramach Pucharu Świata. Choć czasem zdarzało im się punktować czy stawać na podiach to jednak odległość między ojczyzną a miejscem rozgrywania zawodów sprawiała, że sporadycznie pojawiali się w Europie. Liderem kadry w pierwszym, historycznym sezonie 1979/1980 był Hirokazu Yagi, który w późniejszych czasach był szkoleniowcem japońskiej reprezentacji. Yagi zajął wówczas czwarte miejsce w klasyfikacji generalnej, a jego największym osiągnięciem było zdobycie złotego medalu podczas igrzysk olimpijskich w Lake Placid. 

W kolejnych latach Japończycy podczas Pucharu Świata w ogóle nie wyjeżdżali poza terytorium swojego kraju. W 1987 roku wzięli jednak udział w Mistrzostwach Świata w Oberstdofie, gdzie nie popisali się dalekimi skokami. Najlepsze miejsce zajął wówczas Akira Sato, kończąc konkurs jako dwudziesty czwarty zawodnik. 


fot. FIS Ski

Ważną postacią w historii japońskich skoków narciarskich jest Hideharu Miyahira. Swój pierwszy skok w karierze oddał w 1983 razu, a w Pucharze Świata zadebiutował w 1994 podczas zawodów w Saporro. W styczniu 1999 roku na skoczni Bergisel w Innsbrucku po raz pierwszy stanął na podium, a dwa miesiące później w Planicy odniósł swoje pierwsze, i jedyne, zwycięstwo w karierze. Od sezonu 2018/2019 Hideharu Miyahira jest trenerem reprezentacji Japonii.

Do jego największych osiągnięć należą: zdobycie brązowego i srebrnego medalu indywidualnie i srebrnego medalu w drużynie podczas Mistrzostw Świata w Ramsau, zdobycie srebrnego medalu w drużynie podczas Mistrzostw Świata w Predazzo oraz zajęcie trzeciego miejsca w klasyfikacji generalnej Turnieju Czterech Skoczni. 



Nie sposób także nie wspomnieć o żywej legendzie skoków narciarskich jaką jest Noriaki Kasai. Czterdziestosiedmioletni aktywny jeszcze skoczek rozpoczął swoją przygodę z nartami już w 1980 roku. Osiem lat później, będąc uczniem liceum, dostał szansę występu w zawodach Pucharu Świata przed rodzimą publicznością w Sapporo. W sezonie 1989/1990 Kasai rozpoczął regularnie startować w Pucharze Świata a także zadebiutował w Turnieju Czterech Skoczni. 29 lutego 1992 roku w Lahti stanął po raz pierwszy na podium w swojej karierze. Pierwsze zwycięstwo odniósł zaledwie kilka tygodni później w czeskim Harrachovie.

Do największych osiągnięć Noriakiego Kasai należą: zdobycie srebrnego medalu w drużynie na igrzyskach olimpijskich w Lillehammer, zdobycie srebrnego medalu indywidualnie i brązowego medalu w drużynie na igrzyskach olimpijskich w Soczi, zdobycie dwóch brązowych medali indywidualnie podczas Mistrzostw Świata w Predazzo, zdobycie złotego medalu podczas Mistrzostw Świata w lotach w Harrachovie. Kasai dwukrotnie stanął na najniższym stopniu podium klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, a także dwukrotnie zajął drugie miejsce podczas Turnieju Czterech Skoczni. 



Obecnym liderem japońskiej kadry jest bez dwóch zdań Ryoyu Kobayashi. Dwudziestotrzylatek w 2013 roku zadebiutował w zawodach rangi Fis Cup, gdzie w Rasnovie odniósł pierwsze znaczące zwycięstwo. Dwa lata później wystąpił w Pucharze Kontynentalnym w Sapporo, a także wziął udział w Mistrzostwach Świata Juniorów w narciarstwie klasycznym. W styczniu w 2016 roku został powołany do kadry japońskiej na zawody Pucharu Świata w Zakopanem. W sezonie 2017/2018 Kobayashi zaczął już regularnie zdobywać punkty w PK oraz wystąpił na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, zajmując indywidualnie siódmą i dziesiątą lokatę. 
W sezonie 2018/2019 Ryoyu Kobayashi okazał się być dominatorem. Stanął wówczas dwadzieścia jeden razy na podium, w tym trzynaście razy na najwyższym jego stopniu. Na Mistrzostwach Świata w 2019 roku zajął indywidualnie czwarte oraz czternaste miejsce, a w drużynie zdobył brązowy medal. W 67. Turnieju Czterech Skoczni Japończyk zwyciężył we wszystkich czterech konkursach i został trzecim zawodnikiem na świecie (po Svenie Hannawaldzie i Kamilu Stochu), który tego dokonał. Kobayashi  zwyciężył także turnieje Willingen Five, Raw Air oraz Planica 7. Zajął pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata oraz zdobył Małą Kryształową Kulę za zwycięstwo w Pucharze Świata w lotach narciarskich. W sezonie 2019/2020 zajął trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej Pucharu Świata, drugie miejsce podczas skróconego cyklu Raw Air oraz pierwsze miejsce podczas Titisee-Neustadt Five.


źródło: wikipedia.org, matome.naver, informacja własna

You May Also Like

0 komentarze