Obsługiwane przez usługę Blogger.

Skoki egzotycznie - cz. I

by - 2:22 PM


Reprezentacja Hiszpanii w skokach narciarskich w 1985 r., fot. deskgram.net

Skoki narciarskie nie są dyscypliną powszechnie znaną i uprawianą na całym świecie. Z reguły na światowych skoczniach widujemy zawodników z kilkunastu ekip, głównie europejskich. Nawet spośród nich szersze tradycje uprawiania tego sportu ma tylko garstka krajów. Dzisiejszy artykuł poświęciłyśmy nacjom zupełnie niekojarzonym ze skokami narciarskimi. Wymienieni zawodnicy nie zwojowali jak dotąd światowych skoczni, lecz konsekwentnie trenowali i cieszyli się z uprawiania tej dyscypliny. Czy właśnie to nie świadczy o prawdziwej pasji?

Wbrew pozorom tradycja uprawiania skoków narciarskich w Hiszpanii jest długa - sięga samego początku XX w. Na przełomie 1912 i 1913 w miejscowości Ribes de Freser wybudowano dwie skocznie. Ich szczątki zachowały się do dziś. W kolejnych dziesięcioleciach powstało w tym kraju wiele obiektów. Jednym z najważniejszych był ten w La Molinie, na którym rozgrywano mistrzostwa kraju, a w latach 1979-1992 Puchar Króla w skokach narciarskich. Skocznia istnieje do dziś, jej punkt K to 79 m.
Z kolei na kompleksie w Astun, a konkretnie - na skoczni o rozmiarze 90 m dwukrotnie (w 1981 i 1995) miały miejsce zawody rozgrywane w ramach Zimowej Uniwersjady w Jaca. Co ciekawe, obiekty te miały szansę gościć zawody najwyższej rangi, gdyż Jaca ubiegała się o organizację igrzysk w 2014. Impreza, jak wiemy, przypadła Soczi.
Hiszpańscy skoczkowie startowali w zawodach najwyższej rangi w latach 80. i 90. Do najbardziej znanych zawodników z Półwyspu Iberyjskiego należeli Bernat Solà, José Rivera, Tomás Cano czy Angel Joaniquet Tamburini. Pierwszy z nich jest autorem rekordu kraju (141 m w Tauplitz) oraz zdobywcą jedynych w historii Hiszpanii punktów PŚ - w 1987 r. w Sapporo zajął 14. miejsce. Był również olimpijczykiem i uczestnikiem mistrzostw świata.
Inny były hiszpański skoczek, A. J. Tamburini w rozmowie z portalem kubackiteam.pl opowiedział m.in. o swojej drodze do zostania skoczkiem oraz o sytuacji skoków narciarskich w swoim kraju.
 -Uwielbiałem skakać z różnych mniejszych górek. Mój ojciec, widząc moją pasję, postanowił zabrać mnie na skocznię, razem z siostrą. Tak naprawdę bałem się śmiertelnie, więc siostra skoczyła jako pierwsza. Wtedy nie miałem wyboru i musiałem pójść w jej ślady. [...] Moim idolem, bez żadnej wątpliwości, był Walter Steiner ze Szwajcarii. Poza tym Wojciech Fortuna, Bogdan Norcic, oraz Steve Collins [...] - opowiadał 56-letni dziś były zawodnik.
-Nasza kadra skoczków była grupą przyjaciół, podróżowaliśmy razem, przeżyliśmy wiele przygód w całej Europie.  Niektórzy przyjeżdżali z daleka, ale spotykaliśmy się w La Molina, gdzie było centrum treningowe. Aktualnie wciąż się przyjaźnimy i utrzymujemy ze sobą kontakt [...]. Skoki w Hiszpanii były taktowane anegdotycznie. Co prawda pisała o nich prasa sportowa, ale było mało kibiców.  Nie miałem fanklubu w samej Hiszpanii, ale, o dziwo, w Niemczech już tak.

Angel Joaniquet, Alex Velasco i Guillermo Rosal obok skoczni w La Molinie, fot. deskgram.net

Islandczycy na arenie międzynarodowej występowali od lat 20. do 60. XX w. Przez ten czas startowali w zawodach międzynarodowych - m. in. w igrzyskach olimpijskich (1936, 1952, 1956 i 1960). Najlepszymi rezultatami w historii tego kraju były 35. lokata Ari Guðmundssona na igzyskach w Oslo oraz 37. miejsce  zajęte przez Jonasa Asgeirssona na IO w St. Moritz. Ostatnie zawody na terenie tego niewielkiego kraju odbyły się w połowie lat 90.
Na ponowne pojawienie się islandzkiego skoczka w zawodach rangi FIS trzeba było czekać 50 lat. W marcu br., podczas zawodów FIS Youth Cup w kombinacji norweskiej, wystartował 16-letni Anton Oeyvindsson. Zawodnik ten mieszka i trenuje w Norwegii. 
Od zawsze lubiłem jazdę na nartach. [...] Kiedyś zobaczyłem w telewizji Toma Hilde, po czym zachciałem zostać skoczkiem narciarskim. Miałem 10 lat, gdy tata wysłał mnie na pierwszy trening w tej dyscyplinie. Od tego momentu skoki narciarskie i kombinacja norweska znalazły się w centrum mojego zainteresowania - powiedział młody narciarz w wywiadzie z portalem skijumping.pl. - Jestem bardzo dumny z tego, że mogę reprezentować Islandię w międzynarodowych zawodach. [...] Islandzki Związek Narciarski obecnie nie zajmuje się wcale skokami narciarskimi i kombinacją norweską, więc póki co nie otrzymałem od nich żadnego wsparcia. Również islandzkie media dotychczas nie interesowały się mną. Pracujemy jednak nad tym, aby ten stan zmienić! - dodaje.
Oeyvindsson jest rekordzistą kraju w długości skoku. Na tegorocznych zawodach w Lilehammer osiągnął rezultat 92 m.

Skocznia w Ólafsfjörður, fot. skisprungschanzen.com

W Islandii znajdują się dwie skocznie narciarskie -  w Ólafsfjörður oraz Akureyri. Druga z nich jest zdemontowana.

W historii zawodów organizowanych przez FIS startowało dwóch Gruzinów. Pierwszy z nich, Kahaber Tsakadze, to syn radzieckiego zawodnika Koby Tsakadze.  Trzykrotnie był olimpijczykiem. Swój najlepszy start zaliczył w 1994 r., kiedy to zajął 50. miejsce. Podczas Mistrzostw Świata w Lotach w Planicy w tym samym roku uplasował się na 39. pozycji. W zawodach Pucharu Świata uczestniczył 10 razy, zajmując miejsca poza pierwszą 30-tką. 



Ostatni gruziński skoczek, który pojawił się na arenie międzynarodowej, to Lewan Kozanaszwili. W 2002 r. wystąpił w Oberstdorfie podczas zawodów Pucharu Kontynentalnego, zajmując 111. miejsce.
Wcześniej Gruzini występowali w reprezentacji ZSRR. Obecnie (2018 r.) w bazie FIS zarejestrowanych jest jedenastu aktywnych skoczków i skoczkiń.

Kompleks skoczni w Bakuriani, fot. skisprungschanzen.com

W miejscowości Bakuriani znajduje się kompleks skoczni, w skład którego wchodzą obiekty o punktach konstrukcyjnych 45, 80 oraz 110 m. W sierpniu 2016 Walter Hofer przedstawił plany modernizacji skoczni gruzińskiemu ministrowi gospodarki oraz władzom związku narciarskiego. Póki co nie zostały zrealizowane.

W Danii skocznie zaczęły powstawać już w latach 40-tych. Na jednej z nich, o rozmiarze K-25 w Holte, rozgrywano zawody nie tylko krajowe, lecz także międzynarodowe. Obiekty znajdowały się także w Hjørring,  Vejle, Fredericii i Silkeborgu. Ostatnie konkursy na terenie Danii miały miejsce w roku 1980. Od tego momentu skoki narciarskie w tym kraju zamarły. Do dziś znajdują się tam ruiny kilku skoczni. W 2012 mieszkający w Danii były szwajcarski skoczek Andreas Küttel wizytował obiekt w Holte i wpadł wówczas na pomysł reaktywacji duńskich skoków. Do dziś ta idea nie została zrealizowana.
W zawodach rangi międzynarodowej startowało dwóch Duńczyków. Svend Rasmussen wziął udział w mistrzostwach Europy juniorów w narciarstwie klasycznym (Tarvisio, 1972). Kilkanaście lat temu Danię reprezentował trenujący w Norwegii Andreas Bjelke Nygaard. Wystartował w dwóch konkursach Pucharu Kontynentalnego. Jest także rekordzistą Danii w długości skoku - osiągnął 137 m.

Pierwszym reprezentantem Holandii w skokach narciarskich był Gerrit Konijnenberg, startujący w połowie lat 80-tych. W zawodach zajmował z reguły ostatnie miejsca, "rywalizując" o nie często z Eddie Edwardsem.

Najbardziej znanym zawodnikiem z tego kraju jest jednak Ingemar Mayr, z pochodzenia Austriak. Od 2000 r. startował w barwach Holandii. Mayr dwukrotnie uczestniczył  w Mistrzostwach Świata.  Zajął w nich miejsca 47. (Lahti, 2001) oraz 46. (Predazzo, 2003). W 2001 roku wystąpił w Lahti, gdzie na dużej skoczni uzyskał 47 rezultat (w konkursie na K-90 nie startował), w Predazzo natomiast sklasyfikowano go dwukrotnie na 46 pozycji.
Jego najlepszym wynikiem w Pucharze Świata (a zarazem najlepszą lokatą, jaką udało się osiągnąć zawodnikowi holenderskiemu w historii), jest 22. miejsce (Sapporo, 2002).  Rekordzistą Holandii jest Boy van Baarle z wynikiem 197,5 m, który osiągnął w Tauplitz. Ostatni występ reprezentanta tego kraju miał miejsce w Hinzenbach podczas Pucharu Kontynentalnego w 2016.
Obecnie w bazie FIS zarejestrowana jest tylko jedna skoczkini holenderska, trenująca w Bischofshofen.

W Australii skoki narciarskie były uprawiane już przed I wojną światową. Skocznie istniały w kilku miejscowościach (np. Ben Lomond, Mansfield), a także na zboczach gór (np. Mount Hotham, Góra Kościuszki).
W lecie 1969 r. na skoczni Mt. Buller Ski Jump rozegrano mistrzostwa Australii, które wygrał Ernst Vettori - ojciec jednej z legend skoków narciarskich, Ernsta Vettoriego, który był emigrantem z Austrii.
Jedyny start reprezentanta Australii w Mistrzostwach Świata miał miejsce w 1974 r. w Falun. Christ Hellerud zajął wtedy ostatnie, 66. miejsce w konkursie indywidualnym.
Rekord tego kraju wynosi 57,5 m i został ustanowiony w 1997 r. w trakcie zawodów Pucharu Kontynentalnego. Ustanowił go Bruce Neville, na co dzień narciarz wodny.
Startujący kilkanaście lat temu zawodach weteranów słoweński emigrant Tony Mihelcic wpadł na pomysł stworzenia 3-ch skoczni pokrytych igelitem. Miały one zostać wybudowane w Hoppers Crossing. Nie zrealizowano jednak tego projektu z powodu braku sponsora.
Jak wygląda sytuacja skoków narciarskich w Australii obecnie? Nie istnieją tam już żadne skocznie narciarskie. Jednak w 2011 r. grupa 6-ciu młodych narciarzy wzięła udział w obozie przygotowawczym, podczas którego uczyli się skakania na nartach. Osiągali odległości nawet kilkunastu metrów.

Na terenie Nowej Zelandii  w przeszłości znajdowały się dwie skocznie - na Górze Cooka o punkcie K 25 m  oraz w Mount Ruapheu (K-30). O drugiej z nich pisałyśmy szerzej w tym artykule. W latach 30-tych na obu tych skoczniach rozgrywano mistrzostwa kraju. W 1937 r. na skoczni w Mount Cook odbyły się zawody międzynarodowe, w których wystartowali skoczkowie z Nowej Zelandii i Stanów Zjednoczonych. Prawdopodobnie ostatnim wydarzeniem, jakie miało miejsce na nowozelandzkich obiektach, były mistrzostwa klubowe w 1940. Obecnie obie skocznie są zdemontowane.

Druga część artykułu o skokach w wersji egzotycznej ukaże się na naszej stronie początkiem grudnia. Przyjrzymy się w niej tradycjom oraz obecnej sytuacji skoków narciarskich m.in. w Wielkiej Brytanii, Chorwacji, na Litwie czy Ukrainie.

Źródła: informacja własna/ skijumping.pl / skisprungschanzen.com / kubackiteam.pl


You May Also Like

0 komentarze