Obsługiwane przez usługę Blogger.

Skoki dla opornych - start zawodnika

by - 3:04 PM

Pewnie wielu z Was zastanawia się: o co tak naprawdę chodzi w tych skokach? Na jakiej podstawie zawodnicy mają prawo startu? Czemu skoczek, którego pierwszy raz widzę w telewizji, czy na żywo, dostał powołanie na zawody?

www.newsweek.pl
Ogólnie w konkursach Pucharu Świata prawo do startu mają zawodnicy, którzy punktowali w PŚ i w zawodach LGP, a także punktowali w Pucharze Kontynentalnym (w obecnym sezonie lub w poprzednim). Jednak na ten start mają wpływ poszczególne czynniki. Postanowiłam więc, że wykażę je w punktach, dzięki czemu przejrzyściej będzie widać, czym uwarunkowane jest wzięcie udziału w konkursie Pucharu Świata:

1. Kombinezon, narty, wiązania, buty, gogle, kask, rękawiczki - ogólnie cały strój.

Kombinezon - To przede wszystkim fundament startu skoczka. Bez niego ani rusz. Musi on być lekki, najlepiej, żeby nie przekraczał 5 mm grubości. Dzięki jego właściwościom, poprawia aerodynamikę lotu poprzez zatrzymanie powietrza. Jego rozmiar jest regulowany wg szczegółowych przepisów.
Narty - nie są to takie zwykłe narty, na których może jeździć dosłownie każdy. Te do skoków nie mogą przekraczać 145% wzrostu zawodnika. Muszą mieć 11,5 cm w górnej części, 10,5 cm przy wiązaniach, a ich minimalna waga to 10g / cm.
Wiązania - najlepsze są te, które odpinają się w czasie upadku. Dzięki temu zabiegowi ryzyko kontuzji u zawodnika jest mniejsze.
Buty - powinny być wytrzymałe, skórzane i przede wszystkim dopasowujące się do stóp.
Gogle, kask, rękawiczki - o tym również nie można zapomnieć.

2. Trening 

Wymaga dużo cierpliwości, siły, wytrzymałości. Skoczek nie tylko ćwiczy na skoczni, ale i na siłowni. Wielu z nich musi pracować latami, żeby stać się coraz to lepszym. A wiadomo, że bez treningu nie ma kwalifikacji, a bez nich startu w PŚ - taka trochę transakcja wiązana.

3. Kwalifikacje

Do ubiegłego sezonu kwalifikować się nie musieli najlepsi zawodnicy czołowej "10" Pucharu Świata. Teraz jednak to się zmieniło i są one obowiązkowe dla wszystkich. Niektórzy uważają, że to dobrze, bo każdy ma równe szanse, a drudzy są przeciwni i woleliby stare zasady. Jednak decyzja FIS jest niepodważalna i stety niestety trzeba się do niej ustosunkować.

4. Belka startowa 

Uczestnicy zawodów siadają na niej i to z niej oddają skok. Po zapaleniu się zielonego światła mają 10 sekund na oddanie skoku. Jeśli warunki atmosferyczne są złe, trener nie puszcza zawodnika i ten musi opuścić belkę. Belka ta może być zmieniana w zależności od decyzji jury. Jeśli jest ona podwyższana - zawodnicy mają odejmowane punkty, a jeżeli obniżana - dodawane. Również trener może zarządzić przemieszczenie belki dla swojego podopiecznego. Po jego skoku wraca ona na swoje miejsce. Od niedawna, siedząc na belce, nie można również dotknąć części ciała poniżej pasa. Grozi to zdyskwalifikowaniem. Nie można już więc zobaczyć skoczka klepiącego się po udach przed startem, co było charakterystycznym zachowaniem dla Morgensterna.


Reasumując, jeśli skoczek spełni wszystkie kryteria tj. jego ekwipunek będzie odpowiadał przepisom, na treningu zacznie osiągać dobre skoki, dostanie się do kwalifikacji i przebrnie przez nie bezproblemowo - start w zawodach Pucharu Świata ma w kieszeni.


źródło: www.wikipedia.org / www.berkutschi.com / www.4f.com / informacja własna

You May Also Like

0 komentarze