Obsługiwane przez usługę Blogger.

Historia skoków narciarskich na świecie

by - 11:07 PM


Dla wielu ludzi skoki narciarskie wydają się stosunkowo młodym sportem, ponieważ znają tylko kilka wydarzeń z jego historii. Inni mogą uważać, że skoki są sportem nudnym. Jednak ich przeszłość jest bardzo bogata i interesująca, co chciałabym Wam dziś krótko opisać.

Skoki narciarskie należą do dyscyplin narciarstwa klasycznego (wraz z biegami narciarskimi i kombinacją norweską). W XIX wieku w Norwegii zaczęto używać nart nie tylko do biegów, ale także do skoków. W latach sześćdziesiątych XIX wieku powstał pierwszy klub narciarski Trysil Shooting and Skiing Club, a także zostały zorganizowano pierwsze zawody - Holmenkollen Nordic, które z czasem awansowały do rangi igrzysk nordyckich. Za ojca sportów narciarskich uważa się Sondre Aursena Nordheima, cieślę z Morgedal w Telemarku, który robił narty i uczył na nich jeździć. Ustanowił on pierwszy rekord świata w skokach narciarskich skacząc w 1868 roku na skoczni Telemarksbakken 19,5 metra.
Pierwszą dużą skocznią była skocznia wybudowana w Holmenkollen, którą oddano do użytku w 1892 roku. Jej pierwszym rekordem było 21,5 metra ustanowione przez Arne Ustvedta 31 stycznia 1892 roku. Wtedy to miał miejsce pierwszy oficjalny konkurs skoków.
Kolejnym ważnym wydarzeniem w historii dyscypliny był pierwszy oficjalny skok w wykonaniu kobiety. Miało to miejsce w 1911 roku, a pierwszą rekordzistką była Paula von Lamberg, austriacka hrabina, która skoczyła 22 metry. Ciekawy jest fakt, iż skoczyła ona w spódnicy sięgającej kostek.
Rok 1924 jest dla skoków narciarskich niesamowicie ważny. To właśnie wtedy powstała Międzynarodowa Federacja Narciarska (FIS). Zastąpiła ona Międzynarodową Komisję Narciarską (International Skiing Commission), powstałą na terenie obecnego Oslo 18 lutego 1910 roku. W 1924 roku zorganizowane zostały również I Zimowe Igrzyska Olimpijskie (wtedy znane jako Tydzień Sportów Zimowych). We francuskim Chamonix na zawodach na skoczni K-50 wystartowało dwudziestu siedmiu skoczków z dziewięciu państw. Jak na prekursorów dyscypliny przystało, zawody zdominowali Norwegowie - złoty medal zdobył Jacob Tullin Thams, który dwukrotnie skoczył 49 metrów, a srebro Narve Bonna. Brązowy medal zdobył Amerykanin pochodzenia norweskiego - Anders Haugen.

Jacob Tullin Thams - złoty medalista I Zimowych Igrzysk Olimpijskich w Chamonix w 1924 roku
fot. olympic.org

Rok później odbyły się pierwsze Mistrzostwa Świata w narciarstwie klasycznym w Jańskich Łaźniach. W zawodach organizowanych na skoczni K-45 wystartowało sześćdziesięciu skoczków, a sklasyfikowano czterdziestu siedmiu. Zwycięzcą był reprezentujący Czechosłowację Willen Dick, srebro przypadło Norwegowi Henremu Ljungmannowi, a brąz zdobył kolejny reprezentant gospodarzy - František Wende. 
Pierwszym w historii skoczkiem, który przekroczył barierę 100 metrów był Norweg Olav Ulland, który 17 marca 1935 roku we Włoskim Ponte di Lengo skoczył 103,5 metra, jednak nie ustał swojego skoku. Niecały rok później, 15 marca 1936 roku, na przebudowanej skoczni w Planicy, Austriakowi Josefowi Bradlowi ta sztuka się już udała. Tym samym stał się pierwszym w historii skoczkiem, który ustał ponad stumetrowy skok. W 1953 roku został pierwszym triumfatorem Turnieju Czterech Skoczni.
W latach sześćdziesiątych skoki narciarskie stały się na tyle popularne, że zaczęto organizować coraz więcej zawodów. W 1962 roku do programu Mistrzostw Świata dołączyła konkurencja na skoczni K-90, w której triumfował reprezentant NRD, Helmut Recknagel (zdobył również brązowy medal na skoczni K-65). Dwa lata później, również na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich, zadebiutowała konkurencja na skoczni dużej. Zwycięzcą zawodów organizowanych na skoczni w Seefeld o punkcie konstrukcyjnym umieszczonym na 72,5 metrze był Norweg Toralf Engan, dla którego był to już drugi medal na tych Igrzyskach, po srebrze na skoczni normalnej.
W 1972 roku, zorganizowane zostały pierwsze Mistrzostwa Świata w lotach narciarskich. Odbyły się one na Velikance w Planicy (wtedy punkt konstrukcyjny skoczni umieszczony był na 165 metrze), a ich triumfatorem został Szwajcar Walter Steiner, który skoczył odpowiednio 155 i 153 metry. 

Walter Steiner - triumfator pierwszych w historii Mistrzostw Świata w lotach narciarskich
fot. srf.ch

Ważnym w historii skoków narciarskich jest rok 1979, kiedy to po raz pierwszy rozegrany został cykl zawodów składających się na Puchar Świata. Rozpoczął się on 27 grudnia 1979 we włoskim Cortina d’Ampezzo na skoczni Italia (punkt konstrukcyjny umieszczony był na 90 metrze). W całym cyklu zorganizowano 25 konkursów. Najwięcej z nich wygrał Armin Kogler, który triumfował pięciokrotnie. O jedno mniej zwycięstwo miał późniejszy triumfator pierwszej edycji Pucharu Świata, również Austriak, Hubert Neuper. Triumfował on również w Turnieju Czterech Skoczni w tym sezonie wygrywając na Große Olympiaschanze i na Bergisel

Hubert Neuper - pierwszy w historii zwycięzca Pucharu Świata (w sezonie 1979/1980)
fot. dolomitenstadt.at

Kolejna dekada to dla skoków narciarskich czas wielkich zmian. Najpierw, w 1982 roku, do programu Mistrzostw Świata dołączył konkurs drużynowy. Pierwszymi triumfatorami konkursu zostali Norwegowie, którzy wyprzedzili Austriaków i Finów. Następnie, w 1985 roku Szwed Jan Boklöv zaprezentował światu zupełnie inny niż do tej pory styl - styl "V". Nie spodobał się on sędziom, którzy obniżali szwedzkiemu skoczkowi noty za styl. Dopiero na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Albertiville w 1992 roku styl "V" został uznany za dozwolony i zaprzestano obniżać noty skoczkom skaczącym w taki sposób. 

Jan Boklöv
fot. watson.ch

Tutaj warto dodać, że mimo iż to Boklöv jest uznawany za prekursora stylu "V", to pierwszym skoczkiem, który posługiwał się tym stylem był Polak. Mirosław Graf ze Szklarskiej Poręby jednak nie odnosił dużych sukcesów w przeciwieństwie do Szweda, dlatego to ten drugi jest uznawany za prekursora nowego stylu.
W roku 1986 roku na Mistrzostwach Świata juniorów odbył się pierwszy konkurs drużynowy, a jego zwycięzcami byli reprezentanci RFN.
Po wprowadzeniu konkursu drużynowego na Mistrzostwach Świata i Mistrzostwach Świata juniorów, w 1988 roku na pamiętnych Igrzyskach w Calgary, odbył się pierwszy konkurs drużynowy w skokach narciarskich na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich. Jego triumfatorami zostali Finowie na czele z Matti Nykänenem, który do złota w drużynie dorzucił jeszcze dwa złote medale w konkursach indywidualnych.
W sezonie 1990/1991 FIS wprowadził do kalendarza rozgrywek Puchar Świata w lotach narciarskich, który był organizowany do sezonu 2000/2001. Pierwszym zdobywcą Małej Kryształowej Kuli był Szwajcar Stefan Zünd. W sezonie 1991/1992 wprowadzono Puchar Kontynentalny, czyli tzw. "drugą ligę".
W latach dziewięćdziesiątych dwudziestego wieku skocznie narciarskie zaczęły być wyposażane w igelit. Dzięki temu w 1994 roku zorganizowano pierwsze zawody z cyklu Letniego Grand Prix. Ich triumfatorem został Takanobu Okabe z Japonii, który zwyciężył we wszystkich trzech konkursach indywidualnych (oraz w konkursie drużynowym wraz ze swoimi kolegami). W 1997 roku zorganizowano pierwszy Turniej Nordycki, który odbywał się corocznie aż do 2010 roku. Jego pierwszym zwycięzcą został Kazuyoshi Funaki. 
W 2002 roku wprowadzono Letni Puchar Kontynentalny. W sezonie 2004/2005 odbyły się pierwsze zawody z cyklu Pucharu Kontynentalnego kobiet (które do sezonu 2010/2011 włącznie były zawodami najwyższej rangi w skokach narciarskich kobiet). Pierwszą triumfatorką cyklu została Anette Sagen z Norwegii, która wyprzedziła Amerykankę Lindsey Van i Austriaczkę Danielę Iraschko. W kolejnym sezonie zorganizowano dla mężczyzn Puchar FIS, czyli zawody międzynarodowe najniższej rangi. W 2006 roku odbyły się pierwsze zawody na Mistrzostwach Świata dla kobiet.

Anette Sagen - zwyciężczyni pierwszej edycji Pucharu Kontynentalnego w sezonie 2004/2005
fot. nrk.no

W latach 2012–2015 były rozgrywane zawody drużynowe kobiet, które następnie zostały zastąpione drużynowym konkursem mieszanym.
W 2009 roku do programu Mistrzostw Świata dołączono konkurs skoczkiń. W sezonie 2011/2012 wprowadzono zawody z cyklu Pucharu Świata kobiet. Pierwszą triumfatorką została Sarah Hendrickson ze Stanów Zjednoczonych. Po tym sezonie odbyło się pierwsze Letnie Grand Prix kobiet. Na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich w Soczi zadebiutował konkurs skoków kobiet, który wygrała Carina Vogt z Niemiec. 

Sarah Hendrickson - pierwsza triumfatorka Pucharu Świata kobiet w sezonie 2011/2012
fot. redbull.com

Najdłuższy, ale nieustany skok oddał w 2015 roku Rosjanin Dimitrij Wasiljew. Na skoczni w Vikersund skoczył on 254 metry. Dwa lata później, 18 marca 2017 roku na tej samej skoczni, Stefan Kraft skoczył 253,5 metra co jest rekordem świata w długości skoku narciarskiego. 

Stefan Kraft - rekordzista świata w długości skoku narciarskiego 


Skoki narciarskie to sport z bardzo bogatą historią. Od czasu powstania zmieniło się bardzo dużo, jednak najważniejsze dla miłośników tej wspaniałej dyscypliny jest to, że niezmiennie od wielu lat przysparza nam ona mnóstwo emocji i zachwyca swoim pięknem. Świat pędzi i zmienia się, a skoki narciarskie nie pozostają w tyle. Mimo, że skoczkowie skaczą dziś na zupełnie innym sprzęcie i  w zupełnie innym stylu, to uważam że warto znać najważniejsze wydarzenia z przeszłości tej dyscypliny, ponieważ historia tej dyscypliny jest niesamowicie piękna. 


źródło: informacja własna/ wikipedia.org

You May Also Like

0 komentarze