10 lipca 2017

Polsko-austriacki rekord i igielit, czyli kilka słów o historii LGP

Chyba nie ma na świecie a przynajmniej w Polsce kibica skoków narciarskich, który nie czeka na rozpoczęcie Letniej Grand Prix. Po wylaniu morza łez z poduszkę w tęsknocie za ulubionymi zawodnikami kilku miesiącach przerwy skoczkowie z całego świata wracają na skocznie, by rywalizować na sztucznej trawie igielicie o triumf w klasyfikacji generalnej. Czy znacie jednak historię tych letnich zmagań? Sprawdźcie, o czym mieliście i o czym nie mieliście pojęcia, czytając nasz artykuł!

Pierwsza Letnia Grand Prix została zorganizowana w 1994 roku. Zdecydowano wtedy, że mimo iż konkursy odbywają się latem, rozgrywane będą na tych samych zasadach co konkursy zimowego Pucharu Świata. W regulaminie zapisane jest, że w okresie kilku miesięcy rozgrywać można, według wcześniej ustalonego kalendarza, konkursy indywidualne, drużynowe i...mieszane! Z tych ostatnich jednak szybko zrezygnowano.

Na pierwszą edycję składały się tylko trzy konkursy, rozgrywane w Hinterzarten, Predazzo i Stams. W 1994 roku wygrał Japończyk Takanobu Okabe. Co ciekawe, w pierwszych edycjach do klasyfikacji generalnej liczyły się noty zawodników za poszczególne skoki, podobnie jak to ma miejsce podczas Turnieju Czterech Skocznii. System, który znamy dzisiaj, wprowadzono w 1996 roku.

Symbolem Letniej Grand Prix stała się skocznia w Hinterzarten. Tam bowiem już od 1982 roku rozgrywano letnie zawody na igielicie, które miały rangę międzynarodową. Zawody na Adlerschanze mają stałe miejsce w kalendarzu LGP już od samego początku, jedynie w 2014 roku niespodziewanie zabrakło tego obiektu na liście skoczni zgłoszonych do organizacji konkursu.

Do tej pory zawody Letniej Grand Prix zostały rozegrane na 24 obiektach, w tym na trzech polskich skoczniach - na Wielkiej Krokwii w Zakopanem, Skalite w Szczyrku i skoczni im. Adama Małysza w Wiśle Malince. Jedynie raz w historii wszystkie trzy znalazły się na raz w kalendarzu LGP. Był to rok 2011, kiedy rozegrano na nich Lotos Poland Tour. Ten mini-turniej wygrał Thomas Morgenstern, jednak impreza nie była organizowana ponownie.

Mało kto wie, że Letnia Grand Prix miała również swój Turniej Czterech Skocznii. Kopia zimowego oryginału była rozgrywana w latach 2006-2010 na skoczniach w Hinterzarten, Pragelato, Einsiedeln i Courchevel. Ostatnie wydanie tej imprezy wygrał Adam Małysz, ustępując jednak triumf w klasyfikacji generalnej Daiki Ito.

Najlepszym skoczkiem na zakończenie sezonu letniego najwięcej, bo aż sześciokrotnie zostawał Austriak. Zaraz za tą nacją, z pięcioma złotami na koncie, znajdują się Japończycy, potem Polacy z czterema zwycięstwami. Do tej pory rozegrano 23 edycje LGP, w których triumfowało aż 18 różnych zawodników. Największą ilością zwycięstw w klasyfikacji generalnej może poszczycić się zarówno Adam Małysz, jak i Thomas Morgenstern (po trzy zwycięstwa). Orzeł z Wisły poszczycić się może także największą ilością miejsc na podium po wszystkich rozegranych zawodach, których było aż sześć (trzy złota, jedno srebro i dwa brązy). Jeśli chodzi o największą ilość zwycięstw podczas wszystkich konkursów LGP, to Małysz pierwsze miejsce musi dzielić z Gregorem Schlierenzauerem, który również ma na koncie 13 triumfów.

Bez zaskoczenia najwięcej występów w zawodach LGP, bo aż 98, ma Noriaki Kasai. Jest on też najstarszym zwycięzcą konkursu, bo wygrywając w Hakubie 24 sierpnia 2013 roku miał 41 lat 2 miesiące i 18 dni. Dla kontrastu, najmłodszym triumfatorem był austriacki junior Karl-Heinz Dorner, który 3 września 1995 roku w Stams wygrał mając 15 lat 10 miesięcy i 9 dni.

Jeśli chodzi o zmagania drużynowe, to bezapelacyjnie króluje tu Austria. Zawodnicy z tego kraju mają na swoim koncie 8 zwycięstw w klasyfikacji generalnej. Najwięcej razy jednak, bo aż 15, na podium "drużynówek" stała reprezentacja Niemiec.

Zeszłoroczne zmagania wygrał Maciej Kot. Kto tym razem zatriumfuje zarówno w klasyfikacji generalnej, jak i w samej Wiśle?

Brak komentarzy:

Prześlij komentarz

Copyright © 2016 Skoki okiem Kobiet , Blogger